Kapıda duran kişi Selene'ydi.

Üzerindeki uzun, asil beyaz kıyafeti, odanın loş sarı ışığı altında her zamankinden daha soluk ve mistik görünüyordu. Düz, gece karası saçları omuzlarından aşağı pürüzsüzce dökülüyordu. O derin ela gözleri, kısa bir süre odanın içindeki bu üç erkeği ve dumanlı havayı süzerek taradı. Ardından bakışları Habel’e takıldı.

Habel istemsiz bir refleksle yatakta oturuşunu dikleştirdi, üstünü başını düzeltti. Tavana bakarak, “…Selam,” diye mırıldandı çekingenlikle.

Selene, Habel'in bu haline karşılık sadece çok küçük, kibar bir baş hareketi yaptı. Sonra onun şaşkınlığını tamamen görmezden gelerek direkt geri döndü ve mutfak tezgahına doğru yürüdü.

Oda yeniden derin bir sessizliğe bitti. Üç erkek, kafalarını aynı anda birbirine çevirerek gözleriyle sessiz bir iletişim kurdu.

Nero yavaşça fısıldadı: “…Oğlum, bu kız gerçekten feci korkutucu.”

Habel kafasını hızla sallayarak hemen araya girdi: “Hayır hayır, yanılıyorsun. Bu durum kesinlikle korkutucu kelimesiyle açıklanamaz.”

Selene, mutfakta su ısıtıcısına su koyuyordu.

Habel yatakta öne doğru eğilerek fısıltısını sürdürdü: “…Bu kızın odaya girmesiyle birlikte etrafa yayılan şey direkt olarak ruhani bir baskı abi. Ruhum daralıyor. Kael'in kalemini tercih ederim yani.”

Nero alaycı bir tavırla, “Sen zaten bu akademideki herkesten fazla şekilde korkuyorsun,” diye laf soktu.

“Alakası yok!” diye terslendi Habel. “Bak, analiz ediyorum dinle: Kael geçmişi yüzünden feci şekilde travmatik bir çocuk. Sen zaten doğuştan psikopatsın. Komutan Lucien eski, kaskatı bir asker. Ama bu kız—”

Selene, mutfak tezgahının oradan sesini bile yükseltmeden, o duru sesiyle araya girdi: “Hepsini duyabiliyorum.”

Habel, sanki boğazına baskı yapılmış gibi anında sustu ve ağzını sıkıca kapattı.

Nero, Habel'in bu feci şekilde moraran yüzünü görünce odada büyük bir kahkaha patlattı. Gerçekten, Kael onu tanıdığından beri ilk kez bu kadar net, içten ve sivil bir biçimde gülüyordu.

“PUHAHAHAHA” diye güldü Nero.

Habel hemen parmağını kaldırıp Kael’e döndü. “Bak, bak! Gördün mü, bu herif yine güldü! Karakter gelişimi gösteriyor resmen, sivil hayata dönüyor!”

Selene ise mutfakta su ısıtıcısından çıkan o kaynama sesini dinliyordu sadece. Onların bu çocukça gürültüsüne en ufak bir tepki vermedi. Bir süre sonra, elinde dumanı tüten porselen bir kupayla mutfaktan geri geldi. Hiç çekinmeden, odadaki tüm sınırları çiğneyerek direkt Kael’in yatağının kenarına oturdu.

Habel’in gözleri şaşkınlıktan feci şekilde yuvalarından fırladı. “…Vay canına be,” diye mırıldandı.

Nero arkasına yaslanarak, “Şimdi çok daha iyi anladım Habel, haklıymışsın,” dedi alayla. “Niye bu kadar korktuğun belli oldu.”

Selene, odadaki bu iki serseriyi tamamen evrende yoklarmış gibi umursamıyordu. O asil ela gözlerini yavaşça masanın önünde oturan Kael’e çevirdi.

Sesindeki o gizemli ciddiyetle, “…Kara Tüy’ü yakından görmek istiyorum,” dedi.

Oda bir kez daha o ağır sessizliğe gömüldü. Kael birkaç saniye boyunca duraksadı, Selene'in ela gözlerindeki o dürüst merakı inceledi. Sonra yavaşça, titreyen sağ avucunu açtı. Kolundaki o siyah damar hatları hâlâ derisinin altında canlı gibi hareket ediyordu. Ve avucunun ortasındaki o simsiyah, tekinsiz yazı henüz silinmemişti:

[ SAKİN ]

Selene, Kael'in avucundaki bu kelimeyi görünce hayatında ilk kez hafifçe kaşlarını çattı. O duru yüzü ciddileşti. “…Bu durum askeri ya da sivil hiçbir tıp kuralına göre normal değil,” diye mırıldandı.

Nero oturduğu yerden, “Vallahi bunu biz de az önce yoğun bir şekilde fark ettik ama kalemin kendi iradesi var herhalde,” diye ekledi.

Kael sessizce, kısık bir ses tonuyla konuştu: “…Kalem antrenman bittiğinde, daireye girdiğimde bile kaybolup gitmedi. Az önce dokunmaya çalıştığımda doğrudan bedenime, etime karıştı.”

Selene, Kael’in bu çaresiz sözleri üzerine hiçbir şey söylemeden yavaşça elini uzattı ve Kael’in o simsiyah damarlarla kaplı elini avuçlarının arasına aldı.

Tam o salisede—

GÜM.

Odadaki herkes, havada asılı kalan o güçlü enerji dalgasını kulaklarında ve ruhlarında net bir biçimde duydu. Ama işin asıl şaşırtıcı ve ilginç olan yanı şuydu: