Güçlenme zamanı

Güzel ilerliyor

Nephis'in "cebim yok" deyip ruh parçasını Sunny'ye atması... o an resmen gülümsedim. Bu kadar soğukkanlı ve mükemmel savaşan birinin bu kadar sıradan, hatta komik bir bahaneyle konuşması çok insani geldi. Bana şunu hatırlattı: bazen en güçlü görünen insanların bile en basit şeylerde takılıp kalması. Ama asıl beni çarpan, Sunny'nin "bana nasıl dövüşüleceğini öğreteceksin" derkenki o hesapçı ama bir o kadar da savunmasız haliydi. Ruh parçalarını vermek kolay değil, hele onun gibi hep kendi başına ayakta durmaya çalışan biri için. Gururunu bir kenara bırakıp "sen daha güçlüsün, senden öğreneceğim" diyebilmesi... bu aslında zayıflık değil, tam tersine akıllıca bir hamle. Gerçekten de sayıların gücü dedikleri bu olsa gerek: birini yanına almak, onunla yükünü paylaşmak. Peki ya bu takas ileride ters teper? Sunny her zaman her şeyi hesap eder ama ya bu sefer kalbini hesaba katmayı unutursa? Merak ediyorum, Nephis ona gerçekten öğretecek mi, yoksa bu bir bağımlılık başlangıcı mı?