Aiko düşünceli bir şekilde gökyüzünü inceledi.

Gökyüzü uçsuz bucaksız, mavi ve güneş ışığıyla doluydu. Beyaz bulutlar, sıcak rüzgârların sürüklediği pamuk şeker gibi, huzurlu masmavi ufukta süzülüyordu.

Bundan memnun olmuştu.

“Ah, nihayet!”

Unutulmuş Kıyı’da bu kadar uzun süre kaldıktan sonra yeniden gün ışığını…