Bir han, bir kedi ve iki dert.
Maer, kendisine ait olmayan duyguların içinde yaşayan bir büyücüdür. Başkalarının korkusu, arzusu, öfkesi ve acısı onu hiç bırakmaz. Subutai ise kayıp bir yılın izini süren, kılıcı kadar keskin dili olan gezgin bir savaşçıdır. Ejderha Ateşi Hanı’nda, konuşan ama gerçekte ne olduğunu kendisi bile bilmeyen Fırtık adlı bir kediyle karşılaştıklarında, sıradan bir akşam tuhaf bir yolculuğa dönüşür.
Fırtık onları bir eve götürür.
Ama bu ev yalnızca bir ev değildir. Zamanı büker, uzayı katlar, aynaları yaraya, odaları tuzağa çevirir. Aransun’un yağmurlu sokaklarından Hot Death Çölü’nün ölümcül kumlarına, Barbar Stepleri’nden Tooth Dağları’nın uçurumlarına uzanan bu evin içinde; zincirlenmiş ruhlar, kayıp anılar, yasak kitaplar, Sükûnet’in gölgeleri ve aşkı sahip olmakla karıştıranların bıraktığı derin yaralar beklemektedir.
Maer sadece bir çare aradığını sanır.
Subutai sadece kayıp geçmişinin peşindedir.
Fırtık ise neden bekletildiğini öğrenmek ister.
Ama ev onları tesadüfen çağırmamıştır.
Bazı kapılar açılmak için yapılmaz. Onlar, kimin onları açmaya hakkı olduğunu görmek için bekler.
Meleran: Once Was, Once Was Not, masalsı sıcaklığı karanlık fantastik gizemle; absürt mizahı derin duygusal yaralarla; konuşan bir kedinin özgür iradesini ise yaşayan bir evin mücadelesiyle buluşturan bir fantastik romandır.
Giriş
46 Bölüm
2.5K görüntülenme
Hemen Chat Space’e katıl
0
0
1 yanıt
Düşüncelerinizi başkalarıyla paylaşın
Ellerine ve emeğine sağlık.
Teşekkürler Zakkay. Yazmaya devam. 😀
Sanırım okudugum Yerli orjinal seriler arasında en sağlamı harika bir kitap olacak gibi, her ayrıntısı dusunulmuş. Aşırı detaylı. Takipdeyim.
Teşekkürler bu güzel yorumun için Bear. Umarım kitabı sonuna kadar okuma fırsatı da bulmuşsundur. Biraz geç cevap yazıyorum ama her zaman yorumunu gördüğümde gülümsediğimi ve devam motivasyonu verdiğini bilmeni istedim.
Açıkçası ilk bölümlere başlarken klasik bir fantastik yolculuk hikâyesi okuyacağımı düşünmüştüm. Ama ilerledikçe karakterlerin birbirleriyle olan ilişkileri ve geçmişlerine dair küçük detaylar ilgimi çekmeye başladı. Özellikle kedi karakteri hikâyeye bambaşka bir hava katıyor; ne zaman ortaya çıksa işler biraz daha karmaşık ve eğlenceli hâle geliyor. Hikâyenin hem merak uyandıran hem de yer yer gülümseten bir anlatımı var. Bölümler akıcı olduğu için fark etmeden birkaç bölüm arka arkaya okudum. Şimdilik oldukça keyifli gidiyor ve karakterlerin bundan sonra neler yaşayacağını merak ediyorum.
Seni şaşırttığına sevindim. Biraz geç cevap yazıyorum ama yorum için teşekkür ederim. Umarım kitabı finale kadar okuma fırsatı bulursun. Meleran ise yolculuğuna yeni kitaplarla devam edecek.
Kesinlikle okumalısınız. Muazzam bir anlatımı var. Merak hissiniz hiç yerinde durmayacak.
Teşekkürler güzel yorumun için. Finale az kaldı, bakalım nasıl bulacaksın.
Nohmaran'ın ailesini korumak için verdiği mücadeleyi okurken gerçekten gerildim. Karakterlerin tepkileri doğal hissettiriyor, merak duygusu sürekli canlı kalıyor.
Teşekkürler güzel yorum için. Umarım Nohmaran ve tüm diğer karakterler ile ilgili hikayenin devamı da aynı şekilde etkileyici gelmiştir. :)
Daha yeni başladım ama ilk bölümden çok etkilendim biraz okuyum yorumumu güncelleyeceğim
Teşekkürler ilgin ve yorumun için. Okurken paylaşmak istediğin bir şey olursa bölümler üzerinden de yazabilirsin. Hikaye ve gidişatla ilgili de fikir alışverişi ve sohbet olur. Her türlü yoruma açığım.
Vay be, "Bir Varmış Bir Yok Olmuş" evinin Pinina'ya gösterdiği direniş ve Maer'in o yorgunluğu kendi kemiklerinde hissetmesi... Bu kadar kişiselleştirilmiş bir ev konsepti gerçekten merak uyandırıcı! Acaba evin bu kadar canlı ve duygusal bir varlık olmasının kökeni ne? Pinina'nın gülümsemesi zaferden önce gelen bir gülümseme değil de "itaatsizlik eden bir hizmetkârın kulağına eğilmeden önce duyulan soğuk sabrın gülümsemesiydi" cümlesi, karakterin ne kadar tehditkar ve kontrolcü olduğunu çok iyi anlatıyor. Diyaloglardaki o mizahi dokunuşlar da harika, özellikle Cin Cüce'nin "Hayır" demesi kimse bir şey söylemeden! "Uzun kulak flütle bahçıvanlık yaptı, sarışın hırsız bacak kesti" gibi detaylar, bu hikayenin ne kadar absürt ve eğlenceli olabileceğinin sinyallerini veriyor. Suzame Tozu'nun taşıdığı "ihtimalle ağırlık kazanması" fikri de çok hoş.
Güçlü yanları kesinlikle yaratılan özgün dünya ve karakterler arasındaki dinamik. Konuşan bir kedi, duyguları hisseden bir büyücü ve yaşayan bir ev... Bu kombinasyon, fantastik kurguda nadir bulunan bir özgünlük katmış. Diyaloglar çok doğal ve akıcı, ayrıca karakterlerin kişiliklerini ve aralarındaki ilişkiyi çok iyi yansıtıyor. Mizah ve karanlık fantastik öğelerin dengesi de başarılı görünüyor.
Gelişime açık olabilecek tek nokta, bazı olayların hızını dengelemek olabilir. "Ev uçtu, kadın pencereden atıldı, kedi iki kez saçmaladı..." gibi hızlı sıralamalar bazen okuyucunun olayları tam olarak sindirmesine izin vermeyebilir. Belki bazı önemli anlara daha fazla odaklanma, bu olayların etkisini daha da derinleştirebilir.
Kesinlikle katılıyorum! 🤩 Özellikle o evin canlılığı ve Pinina'nın gülüşü beni çok etkiledi. Gerçekten nasıl bir geçmişi var evin çok merak ediyorum! 🤔 Mizahi dokunuşlar da harika, Cin Cüce'ye bayıldım!