Baba Olduğum Yıllar

Tıpkı beşizlerin "beş tane kendim istiyorum" çılgınlığına kapılması gibi hissettim; çocukların mantığı işte bu kadar saf ve bencil olabiliyor, çok tanıdık geldi bana. Qi Sheng'in istifa edip kendi şirketini kurması, üstelik bunu yaparken beş oğlunu da işin içine katması hoş bir denge kurmuş. Ama asıl merak ettiğim şey, o beş kardeşin karakterleri birbirinden ne kadar ayrışacak? Şu an hepsi "beşizler" olarak hareket ediyor, kitabın devamında bireysel sesleri daha çok duyulursa harika olur. Aile gezisinde ne halt edecekler, hele Qi Yudong'un babası tarafından sürekli dırdırlanması çok komikti. Sıradaki bölümde patlak verecek yaramazlığı düşününce gülümsüyorum.