Vixen

Bizim muhteşem keçimiz Frank Lee

Masal kısmı beklediğimden daha etkileyiciydi. Hem hüzünlü hem anlamlıydı, hikâyeye güzel bir derinlik katmış. Okurken durup düşündürdü.

Gerilim iyice hissediliyor. Karakterlerin karşılaşması sahici durmuş, diyaloglar akıyor. Hikâye bu bölümde ciddileşmeye başlamış.

Bu bölüm karanlık hücredeki çaresizlikten kardeşini kurtarmak için verdiği mücadeleye kadar hızlıca gerilim kuruyor; Tia’nın yıkılmış halde bile umudunu kaybetmemesi ve Adeo’yla tekrar karşılaşması okuyanda merak uyandırıyor.

Kısa ama etkileyici bir giriş. Karakterin iç dünyası hemen geçiyor, finali de devamı için merak bırakıyor.

Karakterin gelişimini bölüm bölüm takip etmek merak uyandırıyor. Gücün artmasıyla beraber içsel çatışmaları da görmek hoşuma gitti; sadece dışarıda bir savaş değil, içeride de bir mücadele var. Hermes’in hikâyeye dahil olmasıyla olayların daha büyük bir mitolojik evrene bağlanması ise çok güzel bir dokunuş olmuş.

Dil yer yer yoğun olsa da sahneleri gözümde canlandırmamı sağladı. Betimlemeler bazen ağır ama hikâyeye mistik bir hava katıyor. Özellikle “Şeytani Tanrı” kısmına geçiş beni şaşırttı, karakterin nasıl bir yol seçeceğini merak ettim.

Genel olarak ilk 10 bölüm, klasik fantastik/mitolojik hikâyelere farklı bir tat katıyor. Hem tanrısal görkem hem de insana dair duyguların bir arada işlenmesi hoşuma gitti. Eğer biraz daha karakterlerin insani yönleri derinleştirilirse bence çok daha güçlü bir eser olabilir.

Aiden minik tırtılım

Nefis

Kızıl Ejderha’nın yaralı hali, Küçük Altın Ejderha’nın ani beliriverişi, Regresör’ün sert müdahalesi; tüm bunlar merak uyandırıyor. Burası gerçekten efsanevi ve devamını okumak için sabırsızlanıyorum!