Ryu'nun vücudunun yaşadığı yorgunluk, ironik bir şekilde rüzgârla birlikte yok olmuş gibiydi. Sanki biri ciğerlerini tutup onlara hayat üflemiş gibi, ciğerleri aniden genişledi. Aynı anda, kalp atışları olağanüstü derecede yavaşladı, birkaç dakikada bir kez atıyordu. Yine de, o tek atış onu o kadar çok canlılık ile doldurdu ki, damarları bile…