Yıldız Savaş Tanrısı Tekniği

Genç güzellikler 😎

Bana hep o anları hatırlattı; ailenin tüm umudunu üzerine kurduğu çocuğun, o umutları tek bir hamleyle boşa çıkarması... Ye Xingyun'un o gözyaşları içinde "yirmi yıldır Yıldız Akademisi'ne giremedik" diye haykırması çok sertti, ama en çarpıcı olan Ye Xinghe'nin sessizce dayak yemeyi kabul etmesiydi. Suçluluk duygusu o kadar yoğun ki kendini savunmuyor bile. Peki ya Zhenbei Wang'ın kendi kızını bile susturmaya çalışması? O sahne bana, iyi niyetin bile baskıcı bir yapıya dönüşebileceğini gösterdi. Karakter psikolojisi bakımından güçlü bir bölüm; keşke bu duygusal yoğunluğun arasında Ye Xinghe'nin iç sesine biraz daha yer verilseydi, çünkü şu an her şeyi dışarıdan izliyor gibiyiz. Bir de dünyanın kuralları (üç dövüş sanatı, akademinin gücü) henüz havada duruyor, biraz daha somutlaşırsa hikaye gerçekten sağlam bir zemine oturacak.